WZGLĘDNOŚĆ; SUBIEKTYWNOŚĆ-MORALNOŚĆ

*ELEUTHERYZM* 9 i 10

WZGLĘDNOŚĆ; SUBIEKTYWNOŚĆ-MORALNOŚĆ

       Wszystko jest względne.

Bardzo ważna zasada Eleutheryzmu. WZGLĘDNOŚĆ/RELATYWNOŚĆ. Wszystko jest względne, czyli zależne od punktu widzenia. Wszystko jest relatywne. Ten sam fakt może być oceniany w różny sposób. Np. zabójstwo. Zabicie terrorysty w Afganistanie przez żołnierza amerykańskiego jest jak najbardziej poprawne, mało tego, za wybitne osiągnięcia (więcej zabitych terrorystów) żołnierz otrzymuje odznaczenia. Żona, która zabiła w afekcie nożem (nagle bez przygotowań w trakcie kolejnej bójki) męża okrutnika alkoholika jest sądzona za morderstwo 1-go stopnia, ale możliwym jest jest uniewinnienie, jeśli są silne dowody na jej korzyść. Kierowca, który przejechał dziecko na prostej drodze w wyniku nieszczęśliwego wypadku, kiedy dziecko wkroczyło nagle na jezdnię w miejscu niedozwolonym z daleko od pasów i krzyżowań, jest uniewinniony. Killer na zlecenie wykonujący "wyrok" na jednym z podwładnych mafioza, jeśli zostanie oczywiście złapany, otrzyma karę śmierci. Ale cały czas mamy do czynienia z zabójstwem, czyli trupem. Ludzie oceniają. Inne istoty także oceniają. Oceniają i za każdym razem ten sam wydawałoby się fakt ma inną ocenę. Ocena zależy od punktu widzenia oraz od wiedzy na temat faktu. Ale przecież niemożliwym jest poznanie zupełne (brak doskonałości i brak możliwości) danego faktu. Dlatego rzeczywistość jest względna. Do tego wszystko się ciągle zmienia, więc trudno uchwycić moment danego działania. Nastrój jest względny, pogoda, praca...


       Istnieje prawda.
       Istnieje fakt.

       Człowiek jest zawsze subiektywny.
       Człowiek nie potrafi być obiektywny.
       Nikt nie potrafi być obiektywny.

       Moralność nie istnieje.
       Moralność to ocena.
       Moralność jest subiektywna.

Zasada wynikająca i z poprzedniej i z asymetrii. Człowiek oraz inne istoty są zawsze subiektywne. Nie potrafią być obiektywne. Ale istnieje rzeczywistość. Istnieją fakty. Konkretne zdarzenie wydarzyło się naprawdę. Możemy sfilmować je, np. występ tenora ("Che gelida manina...") - jest to w sumie najbliższe prawdy, ale to już nie jest tamto wydarzenie, oglądamy je po fakcie, operator nie sfilmował całej publiczności i całej orkiestry, nie możemy też "wejść" do głowy tenora i poznać jego myśli i uczuć. Czyli obserwujemy fakty, ale dorabiamy do nich własną teorię. Mało tego, możemy też wytworzyć w głowie coś, czego nie było, jakiś szczegół, który nigdy się nie pojawił w rzeczywistości - tak dla ubarwienia całego zdarzenia (słowo, gest, kolor). Mózg człowieka jest bardzo kreatywny... :-))) Skoro jesteśmy subiektywni, to oczywiście nie istnieje coś takiego jak moralność, inaczej mówiąc dobro/zło. Jest to pojęcie wytworzone przez człowieka, które nie ma odpowiednika w rzeczywistości. To pojęcie wydawałoby się ułatwia wielu ludziom życie, ale niestety jest tylko oceną i to z założenia oceną mylną-bo subiektywną. Czyli w każdym kraju i w każdym społeczeństwie ta moralność jest inna. Jakżeby mogło być inaczej, skoro jesteśmy inni. Krótko mówiąc każda istota ma własną moralność, czyli kieruje się własnymi zasadami. Moralność to nie pewnik. Słowo moralność powinno zostać zastąpione przez subiektywność, albo wrażenie/ocena.